LEIAR:  Nærings-fondet  i  sirkel

LEIAR: Nærings-fondet i sirkel

av Esther Moe

Årets første runde i Ulla-Førre næringsfond er unnagjort. Dei fleste sakene er nye, men debatten rundt dei liknar til forveksling på debatten frå sist møte. Og møtet før det. Og møtet før det.

Kvar sak som kjem på bordet, handlar til sjuande og sist om det Suldal treng aller mest. Aktivitet, ein god idè eller utvikling av og berging av arbeidsplassar.
Med ein kommune som treng kvar flik av liv og arbeidslyst som finst i verda, er det eigentleg nærast umuleg å seia nei til nokon. Men alle kan jo heller ikkje få.
Det skaper trøbbel for dei folkevalde som i kvart fondsstyre-møte blir trekte inn i nye rundar med sukking over grenseoppgangen mellom likebehandling og meir kjølege prioriteringar.

For sjølv om politikarane er samde om at fondet ikkje skal vera nokon minibank-automat som cashar ut tusenlappar og klapp på alle skuldrar, er det ein gong slik at når det kjem til stykket, blir det for tøft å stå på prinsippa. For bak finst det alltid eit menneske, ein bulystkime og alt det Suldal så vel treng.

Eller som med hytteutbyggjarane i Gullingen Utviklingsselskap. Der dei folkevalde nyleg sa nei til noko dei meinte var så god butikk at det ikkje treng drahjelp frå fondet. Nå blei det likevel ja til å hjelpa, for det er ikkje enkelt å gi nei i neven til eit prosjekt som inneber aktivitet, arbeid og utvikling utan å framstå som negativ til nettopp det ein i alle festtalar bejublar.

Dei folkevalde kjenner sjølvsagt også på det, og har også prøvd å stipla opp nokre linjer til hjelp. Men når rådmannen kjem med forslag til avslag basert på dei same linjene, kan det godt henda dei er utviska og at det politiske hjartelaget har overtatt for den kjølege fondsstyre-hjernen.

Balansegangen er vanskeleg, og det er ikkje vanskeleg å forstå. Men det er også vanskeleg at nærast kvar einaste sak til behandling, blir ein runde med emosjonelle overvegingar i staden for rasjonelle vurderingar. Og at dei folkevalde av og til verkar som at dei har gløymt at eit ja er eit nei til noko anna.

Dei folkevalde er valde til å velja. Det er eit hardt virke, men det er jobben og Ulla-Førre næringsfond er ikkje noko miskunnskjelde, men eit reiskap for å byggja suldalssamfunnet.

Esther Moe
redaktør