LEIAR:  Krafta

LEIAR: Krafta

av Esther Moe

Det er sjeldan å høyra sindige suldalsordførar Gerd Helen Bø så flat som ho måndag var.
Då hadde ho så vidt sett konklusjonane i rapporten og anbefalingane frå kraftskattutvalet, som føreslår å avvikla dei ordningane som gir kommunane direkte skattar og andre inntekter frå vasskrafta.
For Suldal åleine vil det innebera at 100 millionar kroner av dagens kraftinntekter vil forsvinna. Totalt vil forslaget innebera at 4,5 mrd kroner blir omfordelte frå kommunar og fylkeskommunar til staten.

Dersom forslaget blir vedtatt.
Det er det på ingen måte sikkert at skjer, men logikken, eller mangelen på logikk i tankegangen, er mildt sagt til å bli lynings av.
Konsesjonskraft, konsesjonsavgifter og eigedomsskatten kommunane har frå kraftanlegga, er ikkje luksusgåver til kraftkommunane, men kompensasjon for dei store innhogga i naturen som har gjort vasskraftproduksjonen muleg.

Takk vera desse inntektene kan kommunar som Suldal (og mange andre) sikra busetting, eigenart, turisme, verdiskaping og bidra til det Norge som styresmaktene elskar å framheva i festtalar.
Kraftinntektene går ikkje til pels og diamantar. Dei er inntekter frå verdiar me hadde, som blei stilte til disposisjon for at fellesskapen skulle få del i det elektriske eventyret; frå lys i alle krokar til varmekablar på badet og alt det andre me brukar straum til.

Det spesielle med forslaget er at både vasskraftkommunane, 175 i talet, og bransjen sjølv, Energi Norge, betakkar seg for denne oppskrifta for å fyra opp investeringslysta i kraftbransjen. Feil medisin, seier administrerende direktør Knut Kroepelien i Energi Norge, som meiner det er grunnrenteskatten det må gjerast noko med. Til Nationen seier han at han fryktar for den lokale oppslutninga om vasskrafta.
Utan at dei signala ser ut til å ha blitt tatt særleg ad notam av utvalet.

Leiar i kraftskattutvalet, Per Sanderud, seier til Nationen at han skjønar at forslaget er politisk kontroversielt, men påpeikar at kommunane er vane med å få pengar overførte frå staten.
Overføringar. Smak på ordet. Det er eit ganske anna ord enn inntekt. Det speglar eit hav av arroganse og historieløyse. Naturverdiane kommunane har avgitt, er framleis verd si vekt i gull. Det gullet skal rett på kommune-konto. For me har nok å gnaga om i køane i Oslo, om me ikkje også skal stå der og kneka for å få kompensasjonen for verdiane me har gitt frå oss.

Esther Moe
redaktør